شيخ حسين انصاريان

324

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

باطن به معصيت خدا پرداختيد ! سپس آنها را مىبلعد . « 1 » مراقبت نفس و ترك گناه در آداب مراقبت آمده : الْأوَّلُ تَرْكُ الْمَعاصى وَهذا هُوَ الَّذى بُنِىَ عَلَيْهِ قِوامُ التَّقْوى وَاسِّسَ عَلَيْهِ أساسُ الْآخِرَةِ وَالْاولى . وَما تَقَرَّبَ الْمُتَقَرِّبُونَ بِشَىْءٍ أعْلى وَأفْضَلَ مِنْهُ . اوّل ترك معاصى است كه قوام تقوا بر آن است و ريشهء دنيا و آخرت است . و مقرَّبان به مانند چيزى چون تقوا به خدا قرب نجستند . موسى از آن مرد عالم كه داستانش در سورهء كهف آمده پرسيد : چه كرده‌اى كه من مأمور يادگيرى از تو شده‌ام و به چه چيز به اين مرتبه رسيدى ؟ گفت : الأول : بِتَرْكِ الْمَعْصِيَةِ . اول : به ترك معاصى . الثّانى : الْاشْتِغالُ بالطّاعاتِ مَعَ حُضُورِ الْقَلْبِ . دوم : برنامه از آداب مراقبت انجام عبادات با حضور قلب است . الثّالِثُ : عَدَمُ الْغَفْلَةِ . سوم : پرهيز و دورى از غفلت است . الرّابع : الْحُزْنُ الدّائِمُ ، قالَ : إنّى لا أسْكُنُ إلّا فى قَلْبٍ مَحْزُونٍ . چهارم : حزن دائم قلبى است نسبت به گذشته و تقصير نفس ، كه حضرت حق

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 8 / 285 ، باب 24 ، حديث 12 ؛ الخصال : 1 / 111 ، حديث 84 .